De meeste mensen deugen: een verhaal over behulpzaamheid.



Johan vertelt over een moment waarop hij doorkreeg hoe belangrijk het helpen van andere mensen eigenlijk voor ons mensen is. Wat een ongelofelijke impact het op je leven kan hebben als je de juiste manier hebt gevonden waarop jij mensen het beste kan helpen. Als je hebt gevonden waarom jij op aarde bent. De situatie waar Johan over vertelde speelde zich af bij een bushalte.


Toen hij van zijn telefoon op keek zag hij dat een vrouw een overvolle boodschappentas liet vallen. Een jonge voorbijganger die er een beetje uitzag als een stereotype niet te vertrouwen persoon (met een hoodie op, een lange zilveren ketting en twee enkelhoge witte basketbalschoenen) sprong op van het bus bankje en rende naar haar toe. De vrouw stond met tranen in de ogen te kijken hoe haar boodschappen over de grond rolden. De eieren waren kapot gevallen alle boodschappen doordrenkt met eigeel. Ze had al zo'n zware dag gehad, zoveel tegenslagen, en dan nu dit.


De jongen met de hoodie pakte met een elan in zijn stap de tas op zakte met een dikke glimlach door de knieën waardoor de hoodie afgleed. Hij begon de boodschappen met enthousiaste bewegingen in de tas te stoppen. Johan vertelde dat dit enthousiasme en elan een glimlach op het gezicht van de vrouw bracht. Hij zag dat ze daardoor zelf ook weer kracht in haar houding kreeg en langzaam begon te helpen met het oppakken van de boodschappen.


Toen hij dit zag maakte zijn hart een sprongetje. Zijn ogen vulde zich met tranen van genegenheid en medevreugde. Hij voelde een adrenaline en blijdschap opkomen die hij nog niet vaker had gevoeld. Hij was verbaasd waarom zo'n simpel gebaar van behulpzaamheid hem zo in vervoering bracht. Het was een gevoel waar hij eigenlijk al heel lang naar op zoek was geweest. Hij vertelde dat hij later begon na te denken over wat hij had gezien en ervaren die dag. Hij zag in dat er elementen van deze behulpzaamheid ook in hem zaten en dat hij ook op zo'n manier in het leven kon leren staan.


Vanaf dat moment besloot hij zijn aandacht meer te besteden aan dit soort kleine behulpzame situaties. Hij merkte dat het eigenlijk overal wel was terug te vinden. In de supermarkt als iemand een ander liet voorgaan bij de kassa. In het verkeer waar mensen elkaar voorrang gaven. De buurman die interesse toonde in anderen buren waardoor zij een glimlach op het gezicht kregen. Of een moeder die een kus gaf aan haar kind nadat zij zich had bezeerd. Het voelde heerlijk om dit zo te herkennen en om hier mee bezig te zijn.


hoe meer het hem begon op te vallen hoe meer hij merkte dat hij zelf begon open te staan voor dit gevoel. Hij besloot zelf kleine behulpzame dingen te gaan doen. Hij merkte dat hier hetzelfde gevoel opkwam als bij de behulpzame boodschappen ervaring. In het begin was dit steeds een klein beetje van dit gevoel, later steeds meer. Tot hij na een half jaar na het boodschappen incident zich in een constante staat van dit gevoel bevond.


Johan beschreef zijn leven op dat moment als volgt: "ik heb me nog nooit zo goed gevoelt. Ik wist niet dat dit mogelijk was voor mij. Ik voel me geweldig. Wat bijzonder dat ik zo anders heb leren denken. Ik heb altijd gedacht dat ik zelf alles goed moest doen, dat ik nooit mocht genieten van mijn successen en dat ik niet wist wat ik eigenlijk wilde. Het is zo heerlijk dat ik door dit incident heb geleerd hoe belangrijk dat gevoel voor me is. Het is zo heerlijk dat ik heb geleerd meer tot rust te komen en van mezelf te houden. Ik voel me dankbaar voor het leven, ik ben gelukkig, ik weet waarvoor ik op aarde ben en ik kan er voluit van genieten.



2 keer bekeken0 reacties

© 2021 SPORTSCHOOL VOOR DE MIND

Privacy

Algemene voorwaarden

  • YouTube Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook
  • Instagram

KVK 65484630

IBAN: NL45 INGB0650436008

BTW: NL122388070B01